Blog o leczeniu łysienia

Łysienie androgeniczne będzie jednym z najpopularniejszych i najpowszechniejszych rodzajów łysienia. Będzie spowodowane przede wszystkim dużą wrażliwość mieszków włosowych na substancję, która jest pochodną testosteronu. Pod jej właśnie wpływem mieszki włosowe wytwarzają coraz mniejszą ilość i jednocześnie cieńszych i słabszych włosów, a jednocześnie same w sobie ulegają miniaturyzacji, czyli zmniejszeniu. Na koniec tego procesu właśnie mieszek wytwarzać będzie już tylko króciutkie włoski, określane mianem meszku, które pozbawione są nawet barwnika. Obecnie na rynku nie znajdziemy jeszcze środków farmakologicznych, które takowy proces odwrócą, pomimo tego, że w telewizji wiele z nich jest promowanych. Oczywiście istnieją metody i sposoby, które spowodują jego zahamowanie, szczególnie odpowiednia higiena skóry głowy, gdzie przydatnymi będą na przykład szampony na łupież, czy też szampony na porostów włosów

Łysienie androgeniczne jest bardzo często spotykane u mężczyzn i powszechnie u kobiet, które w większości przypadków nie łysieją. U nich będzie to uzależnione między innymi okresem menopauzy, czy też czynnikami czysto genetycznymi. Musimy pamiętać, że w przypadku oby płci problem z łysieniem może występować z dwojakich powodów. Może to być nawet nieodpowiednia dieta, między innymi niedobór żelaza oraz protein co jednocześnie będzie wiązało się z anemią. Także nieodpowiednia praca tarczycy, terapie nowotworowe będą nasilały, czy też pobudzały proces łysienia.

Mimo tego, że media podają nam, że istnieją różne sposoby na łysienie, to w momencie zachodzenia tego procesu możliwym będzie jego zahamowanie, jednak nie powrót do normalnego stanu rzeczy, przynajmniej jeśli chodzi o terapię farmakologiczną. Jednym z sposobów, aby wypadanie włosów nie było już naszym problemem jest poddanie się przeszczepowi mieszków włosowych, co pozwoli nam zapomnieć o łysinie, ale jest jednocześnie bardzo drogie, a dodatkowo operacje, czy też zabiegi tego typu są cały czas bardzo rzadko wykonywanymi.

Każdy dąży do tego by jego włosy wyglądały zdrowo i estetycznie. Często jednak pojawia się problem – dotąd prawidłowo rosnące włosy zaczynają wypadać. Zadajemy sobie wówczas pytanie, dlaczego? Towarzyszą nam również rozterki- czy one odrosną? Niestety nie zawsze w miejscu utraconych włosów pojawią się nowe.

Łysienie może być uwarunkowane genetycznie lub być wyrazem starzenia się bądź wynikiem miejscowej lub układowej choroby (np łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca). Łysienie może być niebliznowaciejące lub bliznowaciejące, które jest wynikiem tworzenia się tkanki bliznowatej w miejscu stanu zapalnego lub uszkodzenia skóry.

Łysienie bliznowaciejące jest nieodwracalnym uszkodzeniem mieszków włosowych i należy do trwałych łysień nabytych lub wrodzonych. Łysienie bliznowaciejące owłosionej skóry głowy może być efektem zmian wrodzonych, przykładem, czego jest wrodzony niedorozwój skóry. Wrodzony niedorozwój skóry może występować w każdej okolicy ciała, w szczególności jednak na szczycie głowy. Zmiany goją się z pozostawieniem blizn i tym samym trwałym wyłysieniem.

Innymi przyczynami łysienia, któremu może towarzyszyć bliznowacenie są wrodzone znamiona wychodzące z przydatków skóry: gruczołów łojowych i potowych, a także z naczyń krwionośnych.

Należą do nich:
a) znamię łojowe
b) wrodzone naczyniaki krwionośne o charakterze jamistym
c) znamię naskórkowe.

Kolejną przyczyną łysienia bliznowaciejącego może być rogowacenie mieszkowe kolczyste wyłysiejące.

Odrębną grupę nabytych zmian typu łysienia bliznowaciejącego stanowią następstwa urazów.
a) mechaniczne
Może to być długo działające i często powtarzane pociąganie włosów lub nieznaczny
ucisk ( np. czepka pielęgniarskiego), a także jednorazowy silny uraz..
b) fizyczne
Zaliczamy do nich promienie X, wysoką temperaturę ( oparzenia termiczne), niską temperaturę. c) chemiczne
Do czynników tych zaliczamy substancje o stężeniu lub działaniu toksycznym oraz powodujące oparzenia chemiczne.
d) biologiczne
Czynniki biologiczne to zakażenia wirusowe, bakteryjne i grzybicze.

Chirurgiczne leczenie łysienia, które zależy od rozmiarów zmiany i umiejscowienia jest stosowane w przypadku łysienia bliznowaciejącego będącego procesem nieodwracalnym . Można zastosować różne metody: od prostego, jednoczasowego wycięcia i zamknięcia ubytku przez zbliżenie brzegów rany do stosowania różnego rodzaju płatów, a nawet wolnych przeszczepów skóry owłosionej.

U dorosłych pacjentów można zaproponować transplantację włosów, a w przypadkach rozległego wyłysienia metodę przeszczepów dziurkowanych, natomiast u dzieci i młodzieży- metodę rozciągania skóry owłosionej głowy przy pomocy specjalnych ekspanderów ( „rozszerzacze tkankowe”).

Znając przyczynę łysienia, można w początkowym okresie choroby, zahamować dalszy jej postęp poprzez włączenie odpowiedniego leczenia farmakologicznego.

Łysienie telogenowe polega na przejściu znacznej liczby włosów w fazę spoczynku (telogenu), co powoduje zwiększoną utratę włosów po kilku miesiącach. Przewlekłe łysienie telogenowe dotyczy najczęściej kobiet między 40. a 50. rokiem życia, które w młodości miały gęste, mocne włosy. Ta specyficzna forma łysienia nie prowadzi do trwałej utraty włosów, lecz ustępuje w ciągu 6 do 72 miesięcy.
Prawdopodobnie chodzi tu o zaburzenie uwarunkowane genetycznie -jak dotąd nie ma na to jednak dowodów naukowych.

Na rynku jest wiele kosmetyków, które mają zapobiegać nadmiernemu wypadaniu włosów. Często jednak okazuje się, że realnie nie przynoszą one tak dobrych efektów. Wiele osób kupując je, ma nadzieję, że ich wygląd znacznie się poprawi w bardzo krótkim czasie. Gdy tak się nie dzieje przychodzi rozczarowanie. Okazuje się bowiem, że osoby z problemem wypadania włosów, czy łysienia powinny udać się do specjalistów, którzy są w stanie ocenić, jaki rodzaj kuracji będzie najbardziej skuteczny w ich przypadku.

Jeśli czynniki szkodliwe ustąpią lub podjęte zostanie leczenie chorób tj. anemia, niedoczynność tarczycy, utrata włosów nie będzie trwała.

Wypadanie włosów telogenowo poza zidentyfikowaniem przyczyny problemu i jego wyeliminowaniem najczęściej nie wymaga leczenia, bowiem gęstość włosów zwykle powraca do pierwotnego stanu po upływie około pół roku.
W leczeniu łysienia telogenowego mogą pomóc na porost włosów biotyna i niebiesko-zielone algi. Jednak terapia powinna zostać podjęta po wykluczeniu innego podłoża łysienia.

Do głównych przyczyn łysienia telogenowego zalicza się:

• leki: cytostatyki i antymetabolity (cyklofosfamid, metotrexat), tyreostatyki (metyltiouracyl), hormony (tyroksyna, androgeny), leki przeciwzakrzepowe (kumaryna, heparyna), retinoidy (acitretin, etretinat), leki obniżające poziom cholesterolu (klofibrat), betablokery (propranolol, metoprolol), inne: lit, sole złota, amfetamina, lewodopa, bromokryptyna,
• przewlekłe choroby układowe: toczeń rumieniowaty (SLE) i inne kolagenozy, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna, ciężkie choroby wątroby, nie wyrównana cukrzyca,
• zabiegi operacyjne,
• zaburzenia hormonalne: nadczynność i niedoczynność tarczycy, hiperprolaktynemia, hiperandrogenizm,
• infekcje: ostre choroby gorączkowe (np. dur), ostre infekcje wirusowe (np. grypa, odra), przewlekłe infekcje (kiła, gruźlica, AIDS),
• niedobory żywieniowe: niedokrwistość z niedoboru żelaza, niedobór cynku, witaminy B, kwasu foliowego, alkoholizm, diety ubogobiałkowe, zespoły złego wchłaniania,
• zatrucia solami metali ciężkich – bizmut, arsen, rtęć, ołów, tal,
• fizyczne: radioterapia,
• mechaniczne: wskutek nadmiernego naciągania, wyrywania,
• chemiczne: farby, lakiery do włosów,
• choroby samych włosów: grzybice,
• po porodzie: w czasie trwania ciąży wzrasta wydzielanie estrogenów, które hamują wypadanie włosów. Nagły spadek poziomu tych hormonów po porodzie, a także sam poród są przyczyną przejścia licznych mieszków w fazę katagenu. Rozlane przerzedzenie włosów pojawia się między 11a 16 tygodniem po urodzeniu dziecka. Włosy odrastają samoistnie, bez leczenia, w ciągu 6 miesięcy.

Problem łysienia czy wypadania włosów jest uznawany współcześnie za problem społeczny. Wiele osób nie tylko martwi się pogorszeniem wyglądu, ale przez to wycofuje się z jakichkolwiek kontaktów międzyludzkich.
Łysienie kobiet może być uwarunkowane czynnikami genetycznymi, ale najczęściej ma podłoże hormonalne, związane z procesami zachodzącymi w organizmie kobiety w ciągu całego życia. Rola odpowiedzialnego lekarza specjalisty polega na postawieniu trafnej i właściwej diagnozy, która określi typ łysienia i zakreśli ramy profesjonalnego programu leczenia, a w szczególnych przypadkach sprecyzuje prognozy odnośnie efektów ewentualnej transplantacji włosów.

Łysienie na podłożu androgenowym (AGA) to dość rozpowszechniony typ utraty włosów.

Wypadanie włosów u kobiet występuje w dwóch szczytach – między 20 a 24 rokiem życia oraz między 35 a 39 rokiem, zaś łysienie przybiera raczej rozlany charakter.
Łysienie na podłożu hormonalnym dotyka także kobiety w okresie poporodowym oraz w okresie przekwitania.

Utrata poporodowa włosów rozpoczyna się w 10-13 tygodniu po porodzie i trwa do 20 tygodnia. W większości przypadków po kilku miesiącach dochodzi do całkowitego odrostu włosów. Przyczyną tego stanu rzeczy jest fakt, że II i III trymestrze ciąży mniej mieszków włosowych niż w warunkach prawidłowych, przechodzi w stadium telogenu. Wskutek tego w okresie od dwóch do pięciu miesięcy po porodzie dochodzi do przyspieszenia liczby włosów dystroficznych; włosy te następnie wypadają.

Łysienie menopauzalne objawia się rozległym przerzedzeniem włosów na szczycie głowy. Jednocześnie obserwuje się objawy hirsutyzmu, które z upływem czasu od zakończenia miesiączkowania, stale się nasilają z powodu zachwiania stosunku ilości estrogenów do androgenów. Dobroczynne działanie może tu przynieść wprowadzenie hormonalnej terapii zastępczej z jednoczesnym stosowaniem preparatów zewnętrznych.

Wypadanie włosów może towarzyszyć wszystkim rodzajom chronicznych schorzeń, z powodu na stan ogólnego niedożywienia, ale w większości tych przypadków inne objawy są o wiele groźniejsze niż utrata włosów, może poza anemią, gdzie wypadanie włosów jest najistotniejszym symptomem.

Na rynku dostępne są różnorodne szampony, odżywki i zioła promowane jako środki przeciwdziałające łysieniu. Większość z nich ma jednak wyłącznie działanie wzmacniające i odżywiające włosy, poprawia ich kondycję i regeneruje strukturę. Skuteczne i bezpieczne leczenie łysienia może odbywać się tylko pod kontrola lekarza dermatologa. Podczas pierwszej wizyty ustali on rodzaj łysienia, jego przyczynę oraz dobierze właściwą formę terapii. Ważne, aby lekarz przedstawił pacjentce wszystkie dostępne metody leczenia. Wybór właściwej powinien być podyktowany skutecznością działania (ważne by preparat działał na przyczynę łysienia, a nie tylko leczył objawy) i bezpieczeństwem. Dla niektórych osób ważna może być dodatkowo wygoda stosowania.

Włosy uznawane są w naszej kulturze za atrybut młodości i atrakcyjności. Wypadanie włosów to dla wielu ludzi nie tylko problem kosmetyczny. To także problem natury psychologicznej – w przypadku wielu osób jest źródłem niezadowolenia ze swojego wyglądu, braku pewności siebie, poczucia braku atrakcyjności, smutku, a nawet depresji.

Według współczesnej klasyfikacji łysienie nabyte dzielimy na niebliznowaciejące, czyli pierwotne oraz bliznowaciejące, czyli wtórne. Odrębną przyczyną wyłysień są uszkodzenia chemiczne włosów.

Najczęstsza forma łysienia niebliznowaciejącego, czyli pierwotnego, to: łysienie plackowate.

Łysienie plackowate rozpoczyna się nagle. W pierwszym etapie powstaje pojedyncze okrągłe ognisko. Często pojawiają się też liczne nowe ogniska; może też dojść do całkowitego wyłysienia skóry głowy lub ogólnej, równomiernej utraty włosów, również w okolicy brwi, rzęs, pach i narządów płciowych.

Przyczyny łysienia plackowatego mogą być różne:

• zaburzenia gruczołów wewnątrzwydzielniczych,
• autoagresja,
• istnienie ognisk zakaźnych w ustroju,
• zaburzenia psychosomatyczne,
• neuropatia,
• inne.

W wielu przypadkach wykrycie przyczyny choroby oraz adekwatne leczenie powoduje cofnięcie się łysienia.

Prawdopodobnie na obraz chorobowy składa się wiele czynników o wspólnym podłożu genetycznym:

• zjawiska autoimmunologiczne,
• naczyniowe,
• czynniki psychiczne,
• zaburzenia w zakresie układu nerwowego.

Choroba nierzadko występuje rodzinnie.

W leczeniu łysienia plackowatego stosuje się minoksydil, miejscowo stosowanie cygnolinę, albo terapię kortykosterydową. Leczenie metodą fotodynamiczną UVA oraz metodą PUVA może przynosić dobre rezultaty. Obecnie uważa się, że najskuteczniejsze jest leczenie przy pomocy DCP lub innych alergenów kontaktowych. Istnieje również możliwość transplantacji. Transplantacja włosów to kompromis między marzeniami a realnymi, indywidualnymi możliwościami przeszczepu u danej osoby. W leczeniu stosuje się również mikrowłókna. Wygląda to tak, jak gdyby w ciągu pół minuty wszczepiono do głowy tysiące nowych włosów.

Łysienie androgenowe, czy tak zwany męski typ łysienia to dolegliwość, której boją się mężczyźni na całym świecie. Nie ma w tym nic złego bo przecież przeżyłeś ze swoimi włosami całe dotychczasowe życie, więc to oczywiste, że wizja ich wypadania wydaje się być koszmarem. Jednak wcale nie jest powiedziane, że musi to spotkać także i Ciebie. Dzisiejsza dermatologia daje nam narzędzia do skutecznej walki z łysieniem androgenowym! Dzięki temu artykułowi dowiesz się więcej o męskim typie łysienia oraz możliwych sposobach leczenia tej dolegliwości!

Łysienie androgenowe jest dolegliwością, którą masz w swoich genach i jest ona spadkiem po Twoich przodkach. Główną przyczyną powstawania męskiego typu łysienia są Twoje hormony. Twój organizm przy pomocy enzymu 5-alfa-reduktazy przekształca testosteron w DHT. Natomiast DHT działa na mieszki włosowe w sposób, który zwalnia produkcje włosów oraz znacznie je osłabia, w efekcie czego zaczynają one wypadać.

Na szczęście jest wiele produktów, które mogą skutecznie spowolnić ten proces lub nawet sprawić, że włosy zaczną odrastać. Niektóre z nich są dostępne na receptę, a niektóre możesz kupić w drogeriach lub Internecie. Przy wyborze odpowiedniego środka na łysienie androgenowe kieruj się jego składem. Powinien on zawierać sprawdzone i skuteczne składniki takie jak na przykład Minoxidil czy Aminexil. Tylko składniki najwyższej jakości dadzą Ci najlepsze efekty i gwarancję zadowolenia z zakupu.

Jeśli Twoje zdrowie sprawia, że nie możesz stosować produktów zawierających Minoxidil bądź Aminexil, spróbuj produktów zawierających tylko i wyłącznie naturalne składniki. Naturalne produkty na łysienie są w pełni bezpieczne i dla wielu osób mogą być niezwykle skuteczną alternatywą. Wybierając produkt naturalny, pamiętaj o tym, aby sprawdzić opinie na temat jego skuteczności w Internecie.

Łysienie to dolegliwość, która u mężczyzn budzi strach i skutecznie psuje humor. Wielu z nich w głębi siebie ma nadzieję, że łysienie nigdy nie będzie ich problemem. W końcu mała ilość włosów jest rzeczą po której małe dzieci rozpoznają starszych ludzi, pomimo tego, że łysienie może zacząć się już od 20 roku życia! Niestety , prędzej czy później, łysienie dotknie także i Ciebie. Wykluczając sytuacje w których wypadanie włosów spowodowane jest chorobą czy innymi czynnikami, łysienie dotknie każdego z nas na pewnym etapie naszego życia. Nie należy się tego bać, lecz należy się uzbroić w wiedzę, która pozwoli Ci utrzymać włosy na dłużej i tym samym oszczędzi Ci zmartwień!

Typy łysienia

• Łysienie androgenowe – najczęstszy typ łysienia, spowodowany przez DHT, najczęściej nazywany „męskim typem łysienia”.
• Łysienie plackowate – częściowa, z reguły odwracalna utrata włosów.
• Łysienie spowodowane lekami – niektóre leki lub zabiegi medyczne mają efekty uboczne w postaci powodowania wypadania włosów.

Czynniki sprzyjające łysieniu
Łysienie tak jak i większość dolegliwości ma czynniki, które mogą je przyśpieszyć. Często przedwczesne wypadanie włosów jest powodowane właśnie przez czynniki zewnętrzne, w wielu przypadkach niezależne od człowieka. Są to m.in.:

• Stres i przemęczenie,
• Wysoka temperatura ciała związana z przeziębieniem i grypą,
• Niektóre leki i zabiegi medyczne (sterydy, radioterapia, chemioterapia),
• Problemy z tarczycą lub przysadką mózgową,
• Problemy psychologiczne,
• Oparzenia,
• Grzybica,
• Choroby skóry.

Jeśli sądzisz, że włosy wypadają Ci z powodu obecności jakiejś choroby – jak najszybciej skontaktuj się ze swoim lekarzem.